
Temidden der onmetelijkheid van het firmament, verre buiten de enge perken van sterfelijke tijd en ruimte, ligt een gruwelijk rijk, een locus zó aberrant dat het menselijk verstand bezwijkt onder de poging zijn ware wezen te omvatten—een nachtmerrelijk domein, door enkelen slechts gefluisterd als Carcosa. Binnen diens nevelige omzoming troont een monstrueuze soeverein, een gestalte van zulk onheilig schrikbewind dat sterfelijke tongen niet durven meer te uiten dan Zijn cryptische erenaam: de Koning in Geel.
Onder Zijn heerschappij kronkelt en ettert Carcosa voort, een broeinest van onuitsprekelijke verschrikkingen die geen sterfelijk oog of geest vermag te bevatten. Zijn ware, esoterische benaming, dreunend door de afgrond van de hemelen zelve, is Hastur, en Hij is de oeroude belichaming van het kwaadaardigst aspect der schepping—een avatar van het oudste en meest nevelige aller entiteiten, die gevreesde daemon-sultan: Nyarlathotep.
— Uit John Dee's vertaling van de Necronomicon, 1596

Hollywood Hotel, Los Angeles, California, 5 januari 1920
Aan de heer Rupert Cavendish
213 Castle Road, Salisbury, Wiltshire, Engeland
Mijn dierbare Rupert,
Allereerst wil ik jou, Mary en de kinderen de hartelijkste wensen doen toekomen voor het nieuwe jaar. Moge 1920 jullie licht brengen, vreugde en — voor zover het jonge Jack betreft — iets minder luidruchtige energie, al vrees ik dat zelfs het universum daar zijn handen vol aan zou hebben. Geef hem en kleine Edith een dikke kus van hun rondzwervende tante.
Daar ik mij kan voorstellen dat je je af en toe zorgen maakt over mijn welzijn in deze uitgestrekte Nieuwe Wereld, leek het mij gepast je een kleine anekdote te schrijven, opdat je ziet dat ik mijn veiligheid bepaald niet lichtvaardig opvat.
Kort voor de jaarwisseling ontving ik hier op het hotel een bijzonder fraaie envelop, verzegeld alsof hij rechtstreeks uit een gotische roman afkomstig was. De inhoud — die ik hieronder voor je heb overgeschreven — luidde als volgt:
Aan de Geachte Mejuffrouw Cavendish,
Met de meeste hoogachting nodigen wij u uit voor het Groot Nieuwjaarsbal, te houden op woensdag eenendertig december negentienhonderd negentien in het eerbiedwaardige Hargate Manor, 12850 Mulholland Drive, Los Angeles.
De avond vangt aan om acht uur, met muziek, dans en vermaak van een zeldzame allure. Als bijzonder hoogtepunt staat een exclusieve, enigszins verkorte opvoering van het drama The King in Yellow gepland — een traditie die slechts bij speciale gelegenheden wordt hervat, en waarvan slechts een select gezelschap getuige mag zijn. Het stuk, zo verzekeren wij u, opent het gemoed voor datgene wat anders ongezien blijft.
Wij verzoeken u vriendelijk, doch nadrukkelijk, een jurk in een gele tint te dragen. Dit gebruik is voorbehouden aan die gasten die een betekenisvolle aanwezigheid vormen binnen de ceremonie die volgen zal op de voorstelling. Er wordt aangenomen dat deze kleur het beste resoneert met hen die… uitgenodigd zijn om verder te gaan.
Wanneer middernacht nadert, zal de Middernachtelijke Observantie plaatsvinden: een plechtigheid die de overgang naar het nieuwe jaar markeert en dat ditmaal een bijzondere kracht zal hebben, nu de voorspelling — die reeds generaties in omloop is — eindelijk in vervulling gaat. Men is ervan overtuigd dat uw komst het laatste ontbrekende element vormt dat de plechtigheid haar volledige werking zal schenken.

Met de eerbiedigste groeten,
Het Genoodschap van de Gele Vorst
"Wanneer het Gele Teken schittert en de laatste akte begint, wordt de uitverkorene geleid naar haar bestemming."
Welnu, Rupert — ik geef toe dat ik even met mijn ogen knipperde. De toon was dermate plechtig en de inhoud dermate vreemd dat ik mij afvroeg of men mij per abuis had verward met een operadiva of een occult medium. Het idee dat ik de uitverkorene van een of ander geheim genootschap zou zijn, leek mij eerder komisch dan verheffend.
Gelukkig — of misschien wel bijzonder gelukkig — had ik reeds een uitnodiging voor een ander feest die avond, zodat ik deze zonder al te veel gewetensbezwaar naast mij kon neerleggen. De formuleringen in de brief bevielen mij allerminst, en ik voelde aan alles dat het verstandiger was om mij vooral ver van Hargate Manor te houden.
Mijn voorgevoel bleek juist.
Later hoorde ik van het hotelpersoneel dat er die avond een groep zonderlinge figuren aan de balie was verschenen, hardnekkig naar mij vragend. En twee dagen nadien las ik in de krant dat de politie een inval had gedaan op het adres van datzelfde feest. Het artikel was summier, maar er werd gerept over sektarische activiteiten en diverse arrestaties.
Verschillende arrestaties verricht - mogelijk sektarische activiteiten
Los Angeles - In de late avond van oudjaar heeft de politie een inval gedaan bij een besloten bijeenkomst in Hargate Manor, gelegen aan 12850 Mulholland Drive. De autoriteiten bevestigen dat meerdere aanwezigen zijn aangehouden op verdenking van “verstoring van de openbare orde” en “deelname aan ongeoorloofde rituele praktijken.”
Buurtbewoners meldden eerder op de avond ongebruikelijke bezoekersstromen, alsook felgele lichten die vanuit het landgoed zichtbaar waren. Volgens één getuige ging er “een soort gezang of declamatie” vooraf aan de komst van de politie, hoewel dit niet door andere bronnen is bevestigd.
De politie geeft vooralsnog geen verdere informatie vrij, maar laat weten dat het onderzoek naar de aard van de bijeenkomst wordt voortgezet. Over de eigenaar van het pand of de organisatoren van het feest is op dit moment niets bekendgemaakt.
Een woordvoerder verklaarde dat er “geen aanwijzingen zijn voor direct gevaar voor het publiek,” maar weigerde in te gaan op vragen over de inhoud van een mogelijk opgevoerd toneelstuk tijdens de avond.
Meer details worden verwacht zodra de verdachten zijn verhoord.
Zoals je ziet, mijn dierbare broer, weet ik mij uitstekend te redden — vooral wanneer de omstandigheden mij toefluisteren dat voorzichtigheid geboden is.
Overigens heb ik één advies uit de uitnodiging wél opgevolgd: ik droeg die avond een gele jurk. Niet voor een vorst in welke kleur dan ook, maar omdat geel nu eenmaal de kleur is van zonneschijn en optimisme — beide zaken die in de wintermaanden bijzonder welkom zijn. Omringd door vrienden heb ik het nieuwe jaar feestelijk én veilig ingeluid.
Met alle genegenheid,
Je zuster,

