Het pad dat door den alchemist wordt betreden, is doorvlochten met hachelijke beproevingen, zowel van tastbare stoffelijkheid als van den ijlen geest. De adept is genoodzaakt zich te behoeden voor de loerende gevaren van giftige dampen en ontvlambare reacties, terwijl hij zich tezelfdertijd moet wapenen tegen de verlokking der hebzucht en de strik der overmoedige hoogmoed.
De zege, hoezeer ook verre van licht te verwerven, schenkt den overwinnaar beloningen van den diepst denkbaren aard: de wonderbare transmutatie van het nederige lood tot blinkend goud, het smeden van krachtige elixirs doortrokken van onaardse levensvuur, en — als kroonjuweel boven alle andere — de verwerving der gnosis, die goddelijke wijsheid zelve.
— Uit John Dee's vertaling van de Necronomicon, 1596
Een Ritueel van Verzoening voor de Vader der Slangen
Hef het vat. Spreek Yigs naam niet hardop uit. Drink. Indien uw tong tintelt en u zich kortstondig schubben in plaats van huid verbeeldt, is het ritueel aanvaard.
O, Inti, verblinde vader van steen en vuur,
hoor het fluisteren uit de koude kelk.
Wij schenken u de adem van druiven,
en het bittere geheugen van het oerwoud.
Uit de diepten van de bergen, waar geen sterlicht valt,
stijg op in rook en schaduw.
Laat het bloed van uw kinderen rust vinden in deze drank,
en laat wie drinkt, slechts dromen — niet ontwaken.
Ia… ia… Y'Inti N'gha…
in de holten onder het Andesdak,
slaapt uw naam, maar ademt uw honger.
Kies een kelk van dun, bleek glas en koel deze voor in de kille adem van de Andesnacht. Rijg groene olijven aan een metalen pin, alsof men de versteende ogen van oude wachters doorboort.
Leg de gespietste olijven over de rand van de kelk. Zij symboliseren de ogen van de laatste priesters van een verzonken rijk, die nog altijd waken — en oordelen. Spreek vervolgens bovenstaande bezwering uit en drink diep.
De bal rolt niet naar de kegels; hij volgt een baan die lang geleden werd uitgestippeld door blinde goden tussen dode sterren.
Een ritueel dat met name wordt uitgevoerd door hen die zich niet al te zeer druk maken in het leven, behalve daar waar het kosmische harmonie betreft.
Neem een zwaar glas, oud genoeg om zich nog iets te herinneren van de dagen vóór de eerste dageraad. Vul het met brokken ijs, uitgehouwen uit een gletsjer waarvan men fluistert dat hij dromen bewaart.
Giet eerst de Heldere Geest in het vat, gevolgd door het Zwarte Elixer. Zie hoe zij zich vermengen als twee onverschillige kosmische machten die elkaar slechts dulden zolang het universum nog niet geheel is afgekeurd.
Voltooi de rite door de Volle Melk langzaam toe te voegen. Niet haastig, want de Oude Goden waarderen een zekere kalmte. Roer eenmaal met de zon mee, eenmaal ertegenin, en nog eenmaal op een wijze die de menselijke meetkunde niet geheel kan verklaren. Wanneer het mengsel de kleur heeft aangenomen van vergeelde bladzijden uit een verboden grimoire, is het ritueel voltooid.
Drink vervolgens zonder haast, want...the ritual abides.